تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤٣ - فضيلت بسمله

تعالى را مى‌برد، سپس آب را بر دو دست خود مى‌ريخت.»[١]

[١/ ٢١١] مسلم در صحيح خود و ديگر صاحبان صحاح از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده‌اند كه حضرت به عمر بن ابى سلمه فرمود: «اى جوان، نام خدا را ببر و با دست راست خود و از آن‌چه جلو تو مى‌باشد، بخور.»[٢]

[١/ ٢١٢] شيخ ابو الفتوح رازى از حضرت روايت كرده است: «هرگاه بنده نام خدا را بر غذايى ببرد، شيطان به آن دست نمى‌زند و اگر نام او را نبرد، شيطان از آن بر مى‌گيرد.»[٣]

[١/ ٢١٣] كلينى از امام صادق عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم روايت كرده است: «هنگامى كه سفره پهن گردد، چهار هزار فرشته گرد آن را فرا مى‌گيرند. هنگامى كه بنده مى‌گويد:

بسم اللَّه، فرشتگان گويند: خداوند به غذايتان بركت دهد؛ آن گاه به شيطان مى‌گويند: بيرون شو، اى فاسق، تو را بر آنان تسلطى نيست.

هنگامى كه بندگان از غذا دست بكشند و بگويند: الحمد للَّه، فرشتگان گويند:

[اينان‌] گروهى‌اند كه خداوند به آنان نعمت داد، پس شكر پروردگارشان را به جاى آوردند.

اگر نام خدا را نبرند، فرشتگان به شيطان گويند: نزديك شو، اى فاسق و با آنان بخور.

هنگامى كه سفره جمع گردد و آنان نام خدا را بر آن نبرند، فرشتگان گويند: [اينان‌] گروهى‌اند كه خداوند بر آنان نعمت داد، ولى آنها پروردگارشان را فراموش كردند.»[٤]

[١/ ٢١٤] همو از محمد بن مروان از امام صادق عليه السلام روايت كرده است: «هنگامى كه ناهار يا شام را آوردند، بگو: بسم اللَّه؛ چرا كه شيطان به ياران خود مى‌گويد: بيرون رويد كه در اين جا، شامى و جايى براى ماندن نيست. هرگاه نام خدا را فراموش كند،

[١] . دارقطنى، ج ١، ص ٧٣ و ٧٤.

[٢] . مسلم، ج ٦، ص ١٠٩.

[٣] . ابو الفتوح، ج ١، ص ٥١؛ مستدرك الوسائل، ج ١٦، ص ٢٧٤.

[٤] . كافى، ج ٦، ص ٢٩٢؛ التهذيب، ج ٩، ص ٩٨ و ٩٩؛ المحاسن، ج ٢، ص ٤٣١ و ٤٣٢.