تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٨٠ - فضيلت سوره حمد

امام عليه السلام نقل كرده‌است: «اگر سوره‌حمد هفتاد بار بر دردى خوانده شود، آرام گيرد.»[١]

[١/ ٥٥] عياشى با سند خود از اسماعيل بن ابان به صورت مرفوع از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل مى‌كند كه حضرت به جابر بن عبد اللَّه فرمود: «اى جابر، آيا مى‌خواهى با بهترين سوره‌اى كه خداوند در كتابش نازل كرده است، آشنايت كنم؟» جابر گفت: «آرى، پدر و مادرم به فدايت؛ اى رسول خدا، آن را به من بياموز.» حضرت امّ الكتاب، حمد، را به او ياد داد، سپس به او فرمود: «اى جابر، آيا مى‌خواهى درباره آن به تو بگويم؟» جابر گفت: «آرى، پدر و مادرم فدايت، به من خبر ده.» حضرت فرمود:

«اين سوره، شفاى هر درد، جز مرگ است.»[٢]

[١/ ٥٦] ثعلبى از شعبى نقل كرده است كه مردى از درد پهلو نزد وى شكايت برد.

او گفت: «بر تو باد به اساس قرآن.» مرد پرسيد: «اساس قرآن چيست؟» گفت: «فاتحة الكتاب.»[٣]

[١/ ٥٧] عياشى با سند خود به ابوبكر حضرمى روايت كرده است كه امام صادق عليه السلام فرمود: «هرگاه حاجتى داشتى، مثانى و سوره‌اى ديگر را بخوان و دو ركعت نماز بگزار و خدا را بخوان.» حضرمى گفت: «خدا خيرت دهد، مثانى چيست؟» حضرت فرمود: «فاتحة الكتاب: «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ. الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ».»[٤]

[١/ ٥٨] نيز از ابن بابويه روايت شده است كه پدرم از محمد بن يحيى عطّار از محمد بن احمد از احمد بن حسّان از اسماعيل بن مهران از حسن بن على بن ابى حمزه بطائنى از پدرش روايت كرد كه امام صادق عليه السلام فرمود: «اسم اعظم خدا، در

[١] . كافى، ج ٢، ص ٦٢٣؛ بحار الانوار، ج ٩٢، ص ١٤٨ و ١٤٩.

[٢] . عياشى، ج ١، ص ٣٤.

[٣] . الدرّ، ج ١، ص ١٢؛ ثعلبى، ج ١، ص ١٢٨؛ ابن كثير، ج ١، ص ٩؛ قرطبى، ج ١، ص ١١٣؛ مجمع البيان، ج ١، ص ٤٧، به اختصار از ابن عباس؛ ابو الفتوح، ج ١، ص ٣١.

[٤] . عياشى، ج ١، ص ٣٥ و ج ٢، ص ٢٤٩.