تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٩٦ - ٦ اسرار و رموز

[م/ ٢٢٧] ابن ابى حاتم و ابو الشيخ از محمد بن كعب قرظى چنين روايت كرده‌اند: «الف برگرفته از" اللَّه"، ميم برگرفته از" الرحمان" و صاد برگرفته از" الصمد" مى‌باشد.»[١]

[م/ ٢٢٨] ابن بابويه با سند خود به سفيان بن سعيد ثورى، از جعفر بن محمد صادق عليه السلام روايت كرده است كه حضرت فرمود: « «المص» بدين معناست:" أنا اللَّه المقتدر الصادق" (من خداوند مقتدر صادق هستم).[٢]

***

در آغاز سوره‌هاى يونس، هود، يوسف، ابراهيم و حجر، «الر» آمده است.

[م/ ٢٢٩] ابن جرير، ابن منذر، ابن ابى حاتم، ابو الشيخ، بيهقى در «الأسماء و الصفات» و ابن نجار در تاريخ خود، از ابن عباس روايت كرده‌اند كه وى درباره «الر» گفت: « [ «الر»؛ يعنى‌] أنا اللَّه أرى‌ (من خدايى هستم كه مى‌بينم). نيز از سعيد بن جبير و ضحاك، همين عبارت نقل شده است.[٣]

[م/ ٢٣٠] در روايت ديگرى از ابن عباس چنين آمده است: « «الر، حم و ن» تك تك حروف الرحمان مى‌باشند.»[٤]

[م/ ٢٣١] از محمد بن كعب قرظى نقل شده است: «الف و لام و راء، حروف الرحمان هستند.»[٥]

[م/ ٢٣٢] ابن بابويه با سند خود به ثورى روايت كرده است كه او از امام جعفر بن محمد عليه السلام درباره معناى «الر» پرسيد. حضرت فرمود: «بدين معناست:" أنا اللَّه الرؤوف" (من خداى رئوف هستم).[٦]

[١] . ابن ابى حاتم، ج ٥، ص ١٤٣٧؛ الدرّ، ج ٣، ص ٤١٣.

[٢] . المعانى، ص ٢٢.

[٣] . الدرّ، ج ٤، ص ٣٣٩ و ٣٤٠؛ طبرى، ج ٨، ص ١١٩؛ الأسماء و الصفات، ج ١، ص ١٥٤.

[٤] . الدرّ، ج ٤، ص ٣٤٠، در اين اثر، به جاى واژه« مقطعه» كلمه« مفرقه» آمده است؛ طبرى، ج ٧، ص ١٠٥.

[٥] . الدرّ، ج ٤، ص ٣٤٠.

[٦] . المعانى، ص ٢٢.