تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٤٥ - ارزش تفسير صحابى

امام امير مؤمنان عليه السلام اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را اصحابى كامل توصيف مى‌كند كه گنجينه دانش پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و نگه‌دارنده حكمت او و حامل پرچم او براى توده‌هاى مردم هستند.

[م/ ٩٢] متقى هندى از زاذان نقل كرده است كه روزى، گروهى از مردم نزد على عليه السلام بودند و حال خوشى را در حضرت ديدند؛ پس گفتند: «اى امير مؤمنان، درباره اصحابت برايمان بگو.» حضرت پرسيد: «از كدام اصحابم؟» گفتند: « [آنان كه‌] از اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم [نيز شمرده مى‌شوند.]» گفت: «همه اصحاب پيامبر، اصحاب من هستند. كدامشان را مى‌خواهيد؟» گفتند: «گروهى كه مى‌بينيم از آنان ياد مى‌كنى و بر آنان درود مى‌فرستى، نه ديگران.» پرسيد: «كدامشان؟»

گفتند: «عبداللَّه بن مسعود.» گفت: «سنت را شناخت و قرآن را خواند. علمى كافى داشت و دانش به وى ختم مى‌گرديد.»[١]

گفتند: «حذيفه؟» فرمود: «دانست و از مسائل دشوار پرسيد تا آن را فهميد. اگر درباره آن مسائل از او بپرسيد، وى را آگاه از آن مى‌يابيد.»

گفتند: «ابوذر؟» فرمود: «دانش فراوانى فرا گرفت و از دين خود و اندوخته‌هاى علمى‌اش، سخت پاسدارى مى‌كرد. بسيار مى‌پرسيد كه [گاه‌] پاسخ داده مى‌شد و [گاه‌] از آن منع مى‌شد. سينه وى انباشته از علم و آگاهى بود و ظرف علمى او لبريز شده بود.»

گفتند: «سلمان؟» فرمود: «مردى از ما و به ما اهل بيت پناه آورده بود. چه كسى را [جز سلمان‌] همانند لقمان حكيم مى‌توانيد بيابيد؟ دانش نخستين را دانست و علم آخر را درك كرد. كتاب‌هاى پيشين و پسين را خوانده بود و دريايى پايان‌ناپذير بود.»

[١] . او كسى است كه درباره‌اش گفته شده:« سرشار از دانش است.»