تفسير اثرى جامع - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣٦ - تحريف ناپذيرى قرآن

را در اين گونه منقولات در دبستان المذاهب مى‌جويد و با اين حال مى‌گويد: اثرى از اين سخنان در كتاب‌هاى اماميه پيدا نمى‌شود.»[١]

نورى گويد: «تنها، به ابن شهر آشوب نسبت داده‌اند كه در كتاب" المثالب" به اين سوره اشاره كرده است.»[٢]

اين نسبت، از دروغ‌هاى سيد محمود آلوسى (متوفاى ١٢٧٠ ق)، صاحب تفسير مى‌باشد كه در بين ديگر تهمت‌هايش به شيعيانِ پاك، مطرح كرده است.[٣] شگفتا كه چگونه فردى هم‌چون شيخ نورى نجفى، با چنين دروغ‌هاى رسوايى فريب مى‌خورد.[٤] البته چندان تعجبى هم ندارد؛ چه، غريق به هر خاشاك دست مى‌يازد (الغريق يتشبّث بكلّ حشيش).

بدين سان، وى كتابش را با رواياتى آراسته كه به مطالبى عجيب و غريب، شبيه‌تر است تا روايات مأنوس و معروف. ما به پيروى از استاد خوئى- طاب ثراه- در كتاب ارزشمندش، البيان، به تفصيل، باطل و ساختگى بودن اين روايات را بيان كرده‌ايم. استاد بزرگوارمان نيز در اين باره به نيكى و پر ثمر بحث كرده است؛ رحمت خدا بر او باد.

[١] . آلاء الرحمان، ص ٢٤ و ٢٥.

[٢] . فصل الخطاب، ص ١٨٠.

[٣] . بنگريد به: روح المعانى، ج ١، ص ٢٣.

[٤] . دو نسخه خطى كتاب المثالب را بررسى كرديم و نه تنها اثرى از اين سوره ساختگى در آن نيافتيم، بلكه‌دلايل كاملى را در اثبات مصونيت قرآن از تحريف، در آن پيدا كرديم.