ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٣ - باب در عارف و منكر امامت ائمه(ع) از سادات و بنى الزهراء

گفتار ديندارى كرده باشد خدا داغ رنج و مشقت بر پيشانى او زند (سرگردانى را به او بچسباند خ ل) و هر كه مدعى شنيدن احكام باشد از جز بابى كه خدا باز كرده است مشرك است و آن باب همان است كه امين بر سِرّ نهفته خدا است.

باب در عارف و منكر امامت ائمه (ع) از سادات و بنى الزهراء

١- سليمان بن جعفر گويد: از امام رضا (ع) شنيدم مى فرمود:

على بن عبد الله بن حسين بن على (زين العابدين) و زنش و پسرانش از اهل بهشتند، سپس فرمود: هر كه از اولاد على و فاطمه (ع) عارف به امر امامت باشد، چون مردم ديگر نباشد.

٢- احمد بن عمر حلّال گويد: به ابو الحسن (ع) گفتم: به من خبر ده از اولاد فاطمه (ع) كه با تو عناد ورزد و حق تو را نشناسد، آيا با مردم ديگر در عقاب برابر است؟ فرمود: على بن الحسين (ع) آنها دو بار دو چندان عقاب دارند.

٣- عبد الرحمن بن ابى عبد الله گويد: به امام صادق (ع) گفتم: