ترجمه اصول کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٤٠٣ - مصاحبه نصرانى با موسى بن جعفر(ع)

شده است و هم براى ما گروه دينداران در كتاب‌هاى خودمان.

امام (ع)- خدا را چند نام است كه رد ندارد (يعنى دعا به آنها حتماً اجابت مى‌شود).

راهب- نامهاى خدا بسيار است ولى آنچه كه حتمى است و ردّ ندارد هفت است.

امام (ع)- به من خبر ده از آنچه كه از آنها ياد دارى.

راهب- نه، به خدائى كه تورات را بر موسى نازل كرده و عيسى را عبرت جهانيان نموده و وسيله آزمايش و شكر و قدردانى خردمندان ساخته، و محمد (ص) را بركت و رحمت مقرر كرده، و على (ع) را عبرت و بينائى، و اوصياء را از نسل او و نسل محمد (ص) معين نموده است كه من هيچ كدام را نمى‌دانم، و اگر مى‌دانستم در باره آن به سخن شما نياز نداشتم و نزد شما نمى‌آمدم و از شما پرسشى نمى‌كردم.

امام (ع)- اكنون برگرد به داستان آن مرد هندى.

راهب- من اين نامها را شنيده بودم ولى نمى‌دانستم سِرّ آنها چيست؟ و شرح آنها كدام است و نمى‌دانستم خود آنها چه هستند؟ و چگونه‌اند؟ و اطلاعى به وضع خواندن آنها نداشتم و رفتم تا رسيدم به سبذان هند و از آن مرد پرسش كردم، به من گفتند: او در كوه، ديرى ساخته و در آن جا گرفته و از آن دير بيرون نيايد و ديده نشود مگر سالى دو بار، و هنديها معتقد بودند كه خدا براى او در ديرش چشمه‌اى گشوده و بى‌زارع براى او زراعتى مى‌شود و بى‌تخم افشانى محصول برداشت مى‌كند، من پشت در دير او رفتم و سه روز در آنجا ماندم، نه در را زدم و نه به آن تكانى دادم و چون روز چهارم شد از لطف خدا در باز شد، گاوى كه بار هيزم بر او