المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٤٢ - مبحث نسب
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
تمّموا: فعل ماضى، جمع، مذكّر، غائب، ثلاثى مزيد، از باب تفعيل، متعدّى، معلوم، فعل و فاعل.
ما: اسم، موصول، مفعول براى « تمّموا ».
كان: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، از افعال ناقصه، ضمير مستتر در آن اسمش بوده، صله براى « ما ».
كاف: حرف جرّ.
الطّويلة: مجرور به « كاف » ، متعلّق به « كان » خبر براى « كان ».
واو: حرف عاطف.
هاء: حرف تنبيه.
كاف: حرف جرّ.
ذا: اسم اشاره، مجرور به « كاف » ، متعلّق به استقرّ، خبر مقدّم براى « ما ».
ما: اسم، موصول، مبتداء مؤخّر.
كان: از افعال ناقصه، صله براى « ما ».
كاف: حرف جرّ.
الجليلة: مجرور به « كاف » ، متعلّق به « كان ».
ترجمه:
اهل لسان آنچه را كه مانند طويله است در هنگام نسبت تماما و كمالا مىآورند و همچنين است كلمهاى كه مانند جليله باشد.
متن: «٨٦٩»
|
و همز ذى مدّ ينال فى النّسب |
ما كان فى تثنية له انتسب |
تجزيه و تركيب
واو: استينافيّه.
همز: اسم، مضاف، مبتداء.
ذى: اسم مضاف اليه، مضاف.
مدّ: مضاف اليه.