المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٨٠٣ - طريق آگاهى از تقدير تاء تأنيث در اسم

ذات: اسم، مضاف، خبر.

قصر: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

ذات: مضاف، معطوف به « ذات قصر».

مدّ: مضاف اليه.

نحو: اسم، مضاف، خبر براى مبتداء محذوف.

انثى: مضاف اليه، مضاف.

الغر: مضاف اليه.

ترجمه:

الف تأنيث بردو قسم است: مقصوره و ممدوده.

الف ممدوده همچون مؤنّث « غرّ ».

متن: «٧٦٤»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

الاشتهار: مبتداء.

فى: حرف جرّ.

مبانى: مجرور به « فى » ، متعلّق به « الاشتهار » ، مضاف.

الاولى: مضاف اليه.

يبديه: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مزيد، باب افعال، متعدّى، معلوم، خبر براى « الاشتهار » و ضمير متّصل منصوب به آن مفعولش مى‌باشد.

وزن: اسم، مضاف، فاعل براى « يبديه ».

اربى: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

الطولى: معطوف به « اربى ».

ترجمه:

اوزان اولى (اسم مقصور) مشهور و معروف بوده و نشان‌دهنده اين اشتهار