المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٩٤ - فصل مبحث عوامل جزم

رفعك: مضاف و مضاف اليه، و اضافه در آن از قبيل اضافه مصدر به فاعل است، مبتداء.

الجزاء: مفعول براى « رفعك ».

حسن: خبر براى « رفعك ».

واو: عاطفه.

رفعه: مضاف و مضاف اليه، مبتداء.

بعد: مضاف، ظرف، متعلّق به « وهن ».

مضارع: مضاف اليه.

وهن: خبر براى « رفعه ».

ترجمه:

رفع دادن جزاء بعد از فعل ماضى حسن و پسنديده است و رفع آن پس از مضارع سست و غير قابل اعتماد مى‌باشد.

متن: «٧٠١»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

اقرن: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مجرّد از باب نصر، ينصر، متعدّى، معلوم.

باء: حرف جرّ.

فاء: مجرور به « با » ، متعلّق به « اقرن ».

حتما: صفت است براى مفعول مطلق محذوف و تقدير آن: و اقرن قرنا حتما مى‌باشد.

جوابا: مفعول براى « اقرن ».

لو: حرف شرط.

جعل: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد از باب منع، يمنع، متعدّى، مجهول و ضمير نائبب فاعلى در آن به « جواب » عود مى‌كند، فعل شرط.