المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٦٤ - عوامل نصب

باء: حرف جرّ.

ها: مجرور به « با » ، متعلّق به « مؤوّلا » ظرف لغو.

ارفعن: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، مؤكّد به نون تأكيد ثقيله، ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى، متعدّى، ثلاثى مجرّد، از باب منع، يمنع.

واو: عاطفه.

انصب: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مجرّد از باب ضرب، يضرب، متعدّى و ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى.

المستقبلا: مفعول است براى « انصب ».

ترجمه:

البتّه البتّه فعلى كه بعد از « حتّى » قرار گرفته را رفع بده در حالى كه بمعناى حال يا مؤّل بآن باشد ولى اگر مستقبل بود آنرا نصب بده.

متن: «٦٨٧»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

بعد: اسم، مضاف، ظرف، متعلّق به « نصب » ، ظرف لغو.

فا: مضاف اليه، مضاف.

جواب: مضاف اليه، مضاف.

نفى: مضاف اليه.

او: عاطفه.

طلب: معطوف به « نفى ».

محضين: اسم، به صيغه تثنيه، حال از « نفى و طلب».

ان: مبتداء.

واو: عاطفه.

سترها: مضاف و مضاف اليه، مبتداء.

حتم: خبر براى « سترها ».

نصب: خبر براى « ان ».