المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٦٣ - عوامل نصب

بعد: اسم، ظرف، متعلّق به « حتم » ، مضاف.

حتّى: مضاف اليه.

هاء: براى تنبيه.

كذا: جارّ و مجرور، متعلّق به « استقرّ » ، حال است از « حتم ».

اضمار: اسم، مضاف، مبتداء.

ان: مضاف اليه.

حتم: خبر.

كاف: جارّه و مجرورش « قولك » است كه محذوف مى‌باشد و جمله بعد مقول است براى « قولك ».

جد: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر و فاعلش در آن مستتر است باستتار وجوبى.

حتّى: حرف جرّ بمعناى لام تعليل.

تسرّ: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، حاضر، منصوب به « ان » مقدّره، ضمير فاعلى در آن مستتر است به استتار وجوبى.

ذا: اسم، مضاف، مفعول براى « تسرّ » ، مضاف.

حزن: مضاف اليه.

ترجمه:

اضمار و تقدير « ان » بعد از حتّى حتمى و قطعى است مانند قول شما كه مى‌گوئى: جد حتّى تسرّ ذا حزن.

متن: «٦٨٦»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

تلو: اسم، مضاف، مفعول مقدّم براى « ارفعن ».

حتّى: مضاف اليه.

حالا: اسم، منصوب بنابر اينكه حال باشد از « تلو حتّى».

او: عاطفه، غير عامل، مبنى.

مؤوّلا: معطوف به « حالا ».