المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦٨٣ - عوامل نصب

مصدر تأويل برده مى‌شود و مصدر مؤّل مضاف اليه است براى « قبل » و چنانچه ملاحظه مى‌شود اين مثال از هيچيك از موارد سابق الذكر نيست منتهى چون شخص ثقه آنرا نقل كرده قابل پذيرفتن مى‌باشد.

ناگفته نماند اين موارد شاذ در عين حالى كه استعمالشان جايز است ولى قياس نمى‌باشند.

قوله: لعلّى ابلغ الاسباب الخ: آيه (٣٦) از سوره غافر.

قوله: و ما كان لبشر ان يكلّمه اللّه الخ: آيه (٥١) از سوره شورى.

متن: «٦٩٥»

تجزيه و تركيب‌

باء: حرف جرّ.

لا: مجرور به « باء » ، متعلّق به « ضع ».

واو: عاطفه.

لام: معطوف به « لا ».

طالبا: حال است از فاعل « ضع ».

ضع: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مجرّد، از باب منع، يمنع، متعدّى.

جزما: مفعول براى « ضع ».

فى: حرف جرّ.

الفعل: مجرور به « فى » ، متعلّق به « ضع ».

ها: تنبيه.

كذا: جارّ و مجرور، متعلّق به « ضع » ، محذوف، معطوف به « ضع » مذكور.

باء: حرف جرّ.

لم: مجرور بباء، متعلّق به « ضع » محذوف.

واو: عاطفه.

لمّا: معطوف به « لم ».