المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٠١ - مبحث تصغير

واو: عاطفه.

عجز: اسم، مضاف، معطوف به « المزيد ».

المضاف: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

المركّب: معطوف به « المضاف ».

ترجمه:

همچنين است آنچه در آخر اسم منسوب اضافه مى‌شود و نيز آنچه دنباله مضاف و مركّب مى‌آيد.

متن: «٨٤٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

هاء: براى تنبيه.

كاف: حرف جرّ.

ذا: اسم اشاره، مجرور به « كاف » ، متعلّق باستقرّ، خبر مقدّم.

زيادتا: اسم، تثنيه، مضاف، مبتداء مؤخّر.

فعلانا: مضاف اليه.

من: حرف جرّ.

بعد: مجرور به « من » ، متعلّق باستقرّ، حال است از « زيادتا فعلانا»، مضاف.

اربع: مضاف اليه.

كاف: حرف جرّ.

زعفرانا: مجرور به « كاف » ، متعلّق باستقرّ، خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير آن: ذلك كزعفران مى‌باشد، الفش الحاقى است.

ترجمه:

و همچنين است دو حرف زائد در « فعلان » كه بعد از چهار حرف قرار بگيرند.

شرح عربى:

( و حائد) اى مائل خارج (عن القياس كلّما خالف فى البابين) أى بابى التّكسير و التّصغير (حكما رسما) كتكسير حديث على أحاديث، و تصغير مغرب على مغيربان.