المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٠٠ - مبحث اماله

متن: «٩٠٧»

تجزيه و تركيب‌

ان: حرف شرط.

كان: فعل ماضى، فعل شرط، از افعال ناقصه.

ما: موصوله، اسم براى « كان ».

يكفّ: فعل مضارع، صله و عائد براى « ما ».

بعد: مبنى برضمّ، مضاف و مضاف اليهش كه « الف » باشد محذوف است، ظرف، متعلّق به « كان » و خبر براى آن.

متّصل: خبر دوّم براى « كان ».

او: حرف عاطفه.

بعد: معطوف به « بعد » اوّل، مضاف.

حرف: مضاف اليه.

او: عاطفه.

باء: حرف جرّ.

حرفين: مجرور به « باء » ، معطوف به « حرف » متعلّق به فصل.

فصل: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول.

ترجمه:

حروف استعلاء مانع از اماله شده مشروط باينكه بعد از الف و متّصل به آن بوده يا بعد از يك حرف يا دو حرف كه بين آنها و الف فاصله شده قرار گرفته باشند.

متن: «٩٠٨»

تجزيه و تركيب‌

كاف: حرف جرّ.

ذا: مجرور به « كاف » ، متعلّق به « تكفّ ».

اذا: ظرف، متعلّق به « قدّم ».

ما: مصدريّه زمانيّه.