المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٧٥ - مبحث ابدال

ترجمه:

واو اگر لام الفعل بوده و بعد از فتحه قرار گرفته باشد به « ياء » قلب مى‌گردد مانند: معطيات و يرضيان.

متن: «٩٥٩»

تجزيه و تركيب‌

ابدال: اسم، مصدر، مضاف، فاعل براى « وجب ».

واو: مضاف اليه.

بعد: ظرف، متعلّق به « ابدال » ، مضاف.

ضمّ: مضاف اليه.

من: حرف جرّ.

الف: مجرور به « من » ، متعلّق به « ابدال ».

واو: عاطفه.

ياء: معطوف به « الف ».

كاف: حرف جرّ.

موقن: مجرور به « كاف » ، متعلّق باستقرّ، خبر براى مبتداء محذوف.

باء: حرف جرّ.

ذا: اسم اشاره، مجرور بباء، متعلّق به « اعترف ».

لها: جارّ و مجرور، متعلّق به « اعترف ».

ترجمه:

واجب است بعد از ضمّه واو را از الف و ياء بدل بياورى، ابدال واو از « ياء » همچون: موقن.

متن: «٩٦٠»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

بكسر: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول.