المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٨٠ - حكم«كاين» و«كذا»

ترجمه:

بواسطه « اىّ » آنچه را كه براى نكره‌اى است كه از آن با « اىّ » سؤال شده حكايت كن در حال وقف يا هنگام وصل.

متن: «٧٥١»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

وقفا: حال است از ضمير فاعلى در « احك ».

احك: فاعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر.

ما: مفعول براى « احك » ، موصوله.

لمنكور: جارّ و مجرور، متعلّق به « ثابت » ، صله و عائد براى « ما ».

باء: حرف جارّه.

من: مجرور بباء، متعلّق به « احك ».

واو: عاطفه.

النون: مفعول مقدّم براى « حرّك ».

حرّك: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مزيد، باب تفعيل، متعدّى، معلوم.

مطلقا: صفت است براى مصدر محذوف و تقدير آن:

حرك النون تحريكا مطلقا، مى‌باشد.

واو: عاطفه.

اشبعن: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، مؤكّد به نون تأكيد خفيفه.

ترجمه:

آنچه را كه براى نكره ثابت است در مقام حكايت هنكام وقف نمودن براى « من » ثابت نما، و مطلقا نون را حركت بده و آن حركت را اشباع كن.

متن: «٧٥٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.