المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٧٩ - حكم«كاين» و«كذا»

مثال دوّم نظير: من كم كتاب نقلت (از چند كتاب نقل نمودى).

شاهد در « من » است كه متعلّق به « نقلت » بوده و معذلك برسر كم درآمده ولى بايد توجّه داشت كه « كايّن » واجد چنين حظّ و بهره‌اى نبوده و طبق گفته مصنّف در شرح كافيه اين معنا در « كايّن جايز نيست.

قوله: مبهم الجنس و المقدار: مقصود اينست كه معدو عدد از نظر جنس و مقدار مبهم است.

قوله: و كايّن من دابّة الخ: آيه (٦٠) از سوره عنكبوت.

متن: «٧٥٠»

تجزيه و تركيب‌

احك: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب، ناقص يائى، متعدّى، معلوم، ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد.

باء: حرف جرّ.

اىّ: مجرور به « باء » ، متعلّق به « احك ».

ما: موصوله، مفعول براى « احك ».

لمنكور: جارّ و مجرور، متعلّق به « ثابت » صله و عائد براى « ما » ، موصوف.

سئل: فعل ماضى، مفردد، مذكّر، غائب، مجهول، ثلاثى مجرّد، از باب منع، يمنع، متعدى.

عنه: جارّ و مجرور، متعلّق به « سئل ».

بها: جارّ و مجرور، متعلّق به « سئل ».

فى: حرف جرّ.

الوقف: مجرور به « فى » ، متعلّق به « احك ».

او: حرف عطف.

حين: اسم، ظرف زمان مضاف.

تصل: فعل مضارع، مضاف اليه براى « حين ».