المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٣٥ - مبحث نسب

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

نحو: اسم، مبتداء اوّل، مضاف.

حىّ: مضاف اليه.

فتح: مضاف، مبتداء دوّم.

ثانيه: مضاف و مضاف اليه و مضاف خود مضاف اليه است براى « فتح ».

يجب: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب، مثال واوى، لازم، خبر براى « فتح ثانيه» و جمله مبتداء و خبر، خبر است براى « نحو حىّ».

واو: عاطفه.

اردده: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مجرّد، از باب نصر، ينصر، مضاعف، متعدّى، فعل و فاعل و مفعول.

واوا: مفعول دوّم براى « اردده ».

ان: حرف شرط.

يكن: فعل مضارع، مذكّر، غائب، فعل شرط مجزوم به « ان » و ضمير مستتر در آن اسمش مى‌باشد.

عنه: جارّ و مجرور، متعلّق به « قلب ».

قلب: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، خبر براى « يكن ».

ترجمه:

و كلمه‌اى كه نظير « حىّ » است بايد حرف دوّمش را در وقت نسبت مفتوح ساخت و در صورتى كه در اصل « واو » بوده و از آن بحرف ديگرى قلب شده باشد لازمست هنگام نسبت به « واو » ردّ شود.

متن: «٨٦٤»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

علم: اسم، مضاف، مفعول مقدّم.