المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٨٠ - مبحث وقف

نكنند ولى در غير ايندو امر بعكس مى‌باشد يعنى تبديل تاء به « هاء » در مقام وقف شايع و فراوان بوده و عدم تبديلش به آن قليل و نادر است مانند دو كلمه « غرفة » و « غلمة » كه در وقف با هاء شايع بوده و بدون تبديل به هاء قليل و نادر مى‌باشند.

متن: «٨٩٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

قف: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر و ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد.

باء: حرف جرّ.

هاء: مجرور به « باء » ، مضاف.

السّكت: مضاف اليه.

على: حرف جرّ.

الفعل: مجرور به « على » ، متعلّق به « قف » ، موصوف.

المعلّ: صفت براى « الفعل ».

باء: حرف جرّ، بمعناى سببيّت.

حذف: مجرور به « باء » ، متعلّق به « قف » ، مضاف.

آخر: مضاف اليه.

كاف: حرف جرّ و مجرور آن « قولك » است كه محذوف مى‌باشد.

اعط: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر.

من: موصوله، مفعول براى « اعط ».

سئل: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صله و عائد براى « من ».

ترجمه:

بواسطه « هاء » سكت برفعلى كه معتلّ است وقف كن به اين نحو كه آخر فعل را حذف كرده و بجاى آن هاء سكت را قرار بده مانند: اعط من سئل.

متن: «٨٩٤»