المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٤٨ - استدلال برخى از ادباء جهت اصلى بودن«ضمن» و رد شارح
كاستثبتوا: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر براى مبتداء محذوف.
ترجمه:
همزهاى كه سابق بوده و در كلام ثابت نمىماند براى وصل مىباشد مگر آنكه در ابتداء كلام آمده باشد كه در اين فرض ثابت مىماند مانند همزه در « استثبتوا ».
متن: «٩٣٩»
|
هو لفعل ماض احتوى على |
أكثر من أربعة نحو انجلى |
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
هو: ضمير منفصل مرفوع، مبتداء.
لفعل: جارّ و مجرور، متعلّق به استقرّ، خبر، موصوف.
ماض: صفت براى « فعل ».
احتوى: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صفت بعد از صفت.
على: حرف جرّ.
اكثر: مجرور به « على » ، متعلّق به « احتوى ».
من: حرف جرّ.
اربعة: مجرور به « من » ، متعلّق به « اكثر ».
نحو: اسم، مضاف.
انجلى: مضاف اليه.
ترجمه:
همزه وصل ثابت است براى فعل ماضى كه بربيش از چهار حرف مشتمل باشد مانند: انجلى.
متن: «٩٤٠»
|
و الأمر و المصدر منه و كذا |
أمر الثّلاثى كاخش و امض و انفذا |
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
الامر: معطوف به « فعل ».
واو: عاطفه.