المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٧٥٧ - حكم تميز اسماء عدد از حيث اعراب و افراد و جمع

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

ميّز: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مزيد، باب تفعيل، متعدّى، معلوم، و ضمير فاعلى در آن مستتر است باستتار وجوبى.

العشرين: مفعول براى « ميّز ».

لام: حرف جرّ، بمعناى « مع ».

التسعينا: مجرور به « لام » ، الفش اطلاقى است.

بواحد: جارّ و مجرور، متعلّق به « ميّز ».

كاف: حرف جرّ و مجرورش « قولك » است كه محذوف مى‌باشد.

اربعين: از اسماء عدد.

حينا: تميز است براى « اربعين ».

ترجمه:

و تميز « عشرين » تا « تسعين » را مفردد بياور مانند: اربعين حينا.

متن: «٧٣٦»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ميّزوا: فعل ماضى، جمع، مذكّر، غائب، ثلاثى مزيد، باب تفعيل، فعل متعدّى، معلوم، ضمير جمع فاعل آن مى‌باشد.

مركّبا: مفعول براى « ميّزوا ».

باء: حرف جرّ.

مثل: مجرور بباء، متعلّق به « ميّزوا » ، مضاف.

ما: موصوله، مضاف اليه.

ميّز: فعل ماضى، مجهول، صله براى « ما » و عائدش محذوف است و تقدير آن: ماميّز به مى‌باشد.

عشرون: نائب فاعل براى « ميّز ».

فاء: عاطفه.