المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٠٥ - مبحث تصغير
ترجمه:
انفصال را در كلمهاى كه برتثنيه يا جمع صحيح دلالت دارد مقدّر بگير.
متن: «٨٤٤»
|
و ألف التّأنيث ذو القصر متى |
زاد على أربعة لن يثبتا |
تجزيه و تركيب
واو: عاطفه.
الف: اسم، مضاف، مبتداء.
التأنيث: مضاف اليه.
ذو: اسم بمعناى صاحب، مضاف، صفت براى « الف التأنيث».
القصر: مضاف اليه.
متى: اسم شرط، ظرف، متعلّق به « زاد ».
زاد: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، از باب ضرب، يضرب، لازم، معلوم، فعل شرط، محلّا مجزوم.
على: حرف جرّ.
اربعة: اسم، مجرور به « على » ، متعلّق به « زاد ».
لن: حرف ناصب، عامل، مبنى.
يثبتا: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد از باب نصر، ينصر، لازم، معلوم، منصوب به « لن » ، جواب براى « متى » ، محلّا مجزوم.
ترجمه:
الف تأنيثى كه مقصوره هست وقتى در مرتبه زائد برچهارم واقع شود در وقت تصغير ثابت نمىماند.
متن: «٨٤٥»
|
و عند تصغير حبارى خير |
بين الحبيرى فادر و الحبيّر |
تجزيه و تركيب
واو: استينافيّه.
عند: اسم، مضاف، ظرف، متعلّق به « خيّر ».
تصغير: مضاف اليه، مضاف.