المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٩٠٤ - مبحث تصغير

و همچنين دنباله و جزء دوّم از متضايفين (يعنى مضاف اليه) جدا از كلمه محسوب شده از اينرو در مصغّرش حذف نمى‌شود مانند: امرء القيس كه در مصغّرش مى‌گوئيم: اميرء القيس.

و نيز دنباله مركّب در تركيب مزجى جزء كلمه نبوده و جدا از آن حساب مى‌شود در نتيجه موقع تصغير نبايد آنرا حذف كرد چنانچه در تصغير بعلبك مى‌گوئيم: بعيلبك.

مصنّف گويد:

و همچنين است دو حرف زائد در « فعلان » كه بعد از چهار حرف قرار بگيرند.

شارح گويد:

يعنى دو حرف زائد در « فعلان » كه الف و نون باشند منفصل از كلمه بوده و نبايد در اسم مصغّر حذف شوند مشروط باينكه قبل از آنها چهار حرف باشد مانند:

زعفران كه در تصغيرش مى‌گوئيم: زعيفران.

متن: «٨٤٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: استينافيّه.

قدّر: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، ثلاثى مزيد، باب تفعيل، متعدّى.

انفصال: اسم، مصدر، باب انفعال، مضاف، مفعول براى « قدّر ».

ما: موصوله، مضاف اليه.

دلّ: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، از باب نصر، ينصر، مضاف، لازم، معلوم، صله و عائد براى « ما ».

على: حرف جرّ.

تثنية: مجرور به « على » ، متعلّق به « دلّ ».

او: حرف عاطفه.

جمع: معطوف به تثنيه، مضاف.

تصحيح: مضاف اليه.

جلا: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب.