المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠٨٤ - مبحث ابدال

مصنّف گويد:

و اينكه « قصوى » نادر است براهل فنّ مخفى نمى‌باشد.

شارح گويد:

منظور اينست كه:

اشكال نشود: كلمه « قصوى » با اينكه وصف و بروزن « فعلى » است پس چطور واو آن به « ياء » قلب نشده.

زيرا در جواب مى‌گوئيم:

اين كلمه از نوادر است كه بطور صحيح و عدم ابدال آمده و نادر بودنش براهل فنّ مخفى نمى‌باشد.

متن: «٩٦٦»

تجزيه و تركيب‌

ان: حرف شرط.

يسكن: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، فعل شرط، مجزوم به « ان ».

السابق: فاعل براى « يسكن ».

من: حرف جرّ، بيانيّه.

واو: مجرور به « من » ، بيان از « السابق ».

و: عاطفه.

ياء: معطوف به « واو ».

واو: عاطفه.

اتّصلا: معطوف به « يسكن ».

واو: عاطفه.

من: حرف جرّ.

عروض: مجرور به « من » ، متعلّق به « عريا ».

عريا: فعل ماضى، تثنيه، مذكّر، غائب، معطوف به « يسكن ».

ترجمه:

اگر حرف سابق الذّكر يعنى واو و ياء ساكن و متّصل بوده و از عروض عارى و