إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٦٠ - اقسام تواتر

و اما عن الإجماع، فبأن المحصّل منه غير حاصل(١).

و المنقول منه للاستدلال به غير قابل، خصوصا في المسألة، كما يظهر وجهه للمتأمل(٢).

مع أنه معارض بمثله(٣).

و موهن بذهاب المشهور إلى خلافه(٤).

مرجّحات، موافقت با كتاب اللّه است و خبرى كه مخالف با كتاب است مرجوح مى‌باشد.

(١)جواب از اجماع: مرحوم مصنّف تقريبا چهار جواب بيان مى‌كنند:

١آيا مقصود شما اين است كه اجماع محصّل بر عدم حجّيّت خبر واحد وجود دارد؟

براى ما چنين اجماعى حاصل نشده است. و قائلين به عدم حجّيّت از چند نفر تجاوز نمى‌كند و اكثرا قائل به حجّيّت هستند.

(٢)- ٢اگر مى‌گوئيد در اين مسئله اجماع منقول وجود دارد،

اوّلا: اجماع منقول به‌طور كلّى حجّيّت ندارد.

ثانيا: اگر كسى بخواهد اجماع منقول را حجّت قرار بدهد، از طريق ادله حجّيّت خبر واحد مى‌خواهد بگويد اجماع منقول حجّت است (قبلا بحث كرديم).

پس ادله حجّيّت خبر واحد بايد پشتوانه اجماع منقول باشد درحالى‌كه شما مى‌گوئيد اجماع منقول بر عدم حجّيّت خبر واحد قائم شده است لذا چگونه چنين اجماع منقولى مى‌تواند حجّيّت پيدا كند؟

(٣)اين اجماع منقولى را كه شما ادّعا مى‌كنيد معارض دارد زيرا از آن طرف هم عدّه زيادى ادّعاى اجماع بر حجّيّت خبر واحد كرده‌اند.

(٤)- ٤شهرت فتوائى محقّق در كنار قائلين به حجيّت خبر واحد وجود دارد زيرا بسيارى از متأخّرين و قدما قائل به حجّيّت خبر واحد هستند.