إيضاح الكفاية - فاضل لنكرانى، محمد - الصفحة ٢٩٤ - نحوه استدلال به آيه سؤال

و منها: آية السؤال عن أهل الذكر فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ.

و تقريب الاستدلال بها ما في آية الكتمان(١).

شايد مقصود از وجوب اظهار اين باشد كه: تمام افرادى كه حقايقى از اسلام نزد آنهاست بايد آن‌ها را اظهار كنند تا در اثر كثرت اظهار و گفتن آن حقايق روشن شود كه هدف از وجوب اظهار، روشن شدن آن حقايق براى جامعه مسلمين است و حجّت بر مردم تمام و كامل شود.

در حقيقت اين آيه به جنبه تبليغى عنايت دارد.

اگر هدف اين باشد ديگر لازم نيست كه بدنبال هر اظهارى، وجوب قبول در ميان باشد مقصود اين نيست كه هركس- و لو يك نفر- يك حقيقتى را بيان كرد بر ديگران لازم باشد آن را قبول كنند.

پس اين آيه روى مبناى منع ملازمه قابل استدلال نيست.

٤- آيه سؤال‌

(١)- آيه ديگرى كه براى حجّيّت خبر واحد به آن استدلال شده است آيه معروف به «سؤال» است.

وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ إِلَّا رِجالًا نُوحِي إِلَيْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ‌ [١]

ترجمه آيه: ما پيش از تو جز مردانى كه به آنها وحى مى‌كرديم، نفرستاديم، اگر نمى‌دانيد از اهل اطّلاع سؤال كنيد.

نحوه استدلال به آيه سؤال‌

نحوه استدلال به اين آيه شبيه استدلال به آيه كتمان است.

[١]سوره نحل/ ٤٣.