کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٣ - ذكر در بيان غزارت و كثرت علم آن حضرت

ايقان و اتقان، اختلاف و قياس را تميز تواند كرد، و عارف بلغت عرب باشد تا مقدم تواند داشت محكم را بر متشابه، و خاص را بر عام و مبين را بر مجمل و ناسخ را بر منسوخ، و بنا تواند نهاد مطلق را بر مقيد، و حكم به تواتر كند نه به آحاد، و بمسند نه بمرسل، و بمتصل نه بمنقطع، و باتفاق نه باختلاف، و داند أنواع اقيسه را از جلى و واضح و خفى تا توصل تواند جست بآن احكام را، و شناسد اقسام احكام را از واجب و حرام و مندوب و مكروه و مباح؛ و متصف نيست بقضا كسى كه در او مجتمع نيست اين امور.

و از واضحات است كه امير المؤمنين جامع جميع اينها بوده و از غوامض آن اخبار مى‌فرمود كه ديگران را آن حاصل نبوده كه اين از بركت دعاى رسول اللَّه بود كه آن حضرت را بقضاى يمن مى‌فرستاد چنانچه سمت ذكر يافت.

و ديگر آنكه بغوى نقل كرده در كتاب شرح السنه از أبو سعيد خدرى كه من از رسول اللَّه ٦ شنيدم كه مى‌فرمود كه كسى در ميان شما هست كه مقاتله خواهد كرد بر تأويل قرآن همچنان كه مقاتله كردم بر تنزيل قرآن أبو بكر گفت كه: من خواهم بود؟ آن حضرت فرمود كه: نه تو نخواهى بود، بعد از آن عمر گفت كه: من خواهم بود؟ فرمود كه: نه تو هم نخواهى بود و ليكن خاصف النعل خواهد بود آن كس يعنى پينه زننده كفش، و در آن وقت رسول اللَّه ٦ نعل خود را بأمير المؤمنين (ع)