کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٥٤ - ذكر در بيان غزارت و كثرت علم آن حضرت

كه: آن مرد ابو الحسن على بن ابى طالب است (ع) أبو بكر گفت: گوارا و مبارك باد ترا يا ابا الحسن و كجا است مثل تو يا أبا الحسن.

و از مسروق روايتست كه او گفت كه، من نظر كردم در ميان أصحاب رسول اللَّه ٦ يافتم كه علم ايشان منتهى نميشود مگر بأمير المؤمنين و عبد اللَّه بن عباس و ابو دردا و معاذ بن جبل و زيد بن ثابت بعد از آن در ميان ايشان تفحص كردم يافتم كه منتهى بدو كس مى‌شود امير المؤمنين و عبد اللَّه، ديگر ملاحظه كردم يافتم امير المؤمنين را كه افضل است و أعلم بر عبد اللَّه.

امير المؤمنين (ع) فرمود كه هيچ آيتى از آيات الهى سمت نزول نيافته الا كه من دانستم كه در شأن كه نازل شد و در كجا فرود آمد حق سبحانه و تعالى بمن قلب دانا و لسان گويا كرامت فرموده.

و در كتاب مناقب از أبى بخترى روايت ميكند كه من ديدم امير المؤمنين (ع) را كه در كوفه بمنبر شرف برآمده بود و مدرعه رسول اللَّه را پوشيده و شمشير آن حضرت را حمايل كرده و خاتم آن حضرت را در انگشت مبارك داشت و بر آن منبر نشسته بود كشف بطن خود فرمود گفت: بپرسيد از من پيش از آنكه مرا نيابيد كه در ميان دو پهلوى من علم بسيارى هست؛ و اين گنجينه علم نزد منست از اثر فيض لعاب رسول اللَّه است كه رشحه از آن بر دهان من رسيد