کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٤٣ - در بيان آنچه نازل شده از قرآن در شأن آن حضرت

و آيت‌ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ‌ ابو سعيد خدرى گويد كه پيغمبر ٦ دست امير المؤمنين (ع) گرفت در غدير خم و بالا برد و گفت:

اللَّه اكبر

بر اكمال دين و اتمام نعمت و رضاى رب العالمين برسالت من و ولايت امير المؤمنين.

و ديگر آيت‌ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ‌ عبد الغفار بن قاسم گويد كه:

من از جعفر بن محمد (ع) سؤال كردم از اولى الامر كه در اين آيت واقع است فرمود كه: بخدا سوگند كه على از ايشانست.

و ديگر آيت‌ وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ آن در وقتى نازل شد كه امير المؤمنين (ع) را اذن رسيد كه برود آيات و سوره براءت را از ابو بكر گرفته بأهل مكه برساند چنانچه مذكور شد.

و ديگر طُوبى‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ‌ محمد بن سيرين آورده كه طوبى درختيست در بهشت كه أصل آن در حجره امير المؤمنين (ع) است، و نباشد در بهشت خانه الا كه در او شاخى از شاخهاى آن درخت باشد.

و ديگر فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ‌ يعنى پس اگر ما ببريم ترا با جوار رحمت خود پيش از آنكه عذاب ايشان بتو نمائيم دل خوش‌دار پس بدرستى كه ما از ايشان انتقام كشنده‌ايم بعذاب، ابن عباس آورده كه ما انتقام كشنده‌ايم از ايشان بشجاعت امير المؤمنين (ع)