کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٤٢ - غزوه بدر

و گويند كه نه كس بلا خلاف بشمشير آن حضرت درآمده‌اند كه اسامى ايشان اينست: وليد بن عتبة بن ربيعه كه خال معاويه غاويه بوده، و عاص بن سعيد بن عاص بن اميه، و عامر بن عبد اللَّه، و نوفل ابن خويلد بن اسد، و او از شياطين قريش بود، و مسعود بن ابى امية بن مغيرة، و قيس بن فاكه، و عبد اللَّه بن منذر بن ابى رفاعه، و عاص بن منبه بن حجاج؛ و حاجب بن سائب.

و اما آنكه آن حضرت شريك بوده در قتل ايشان: حنظله بن أبى سفيان است كه برادر معاويه است؛ و عبيدة بن حارث، و زمعه، و عقيل پسران أسود بن مطلب.

و اما آنانى كه ناقلان اختلاف كرده‌اند كه آن حضرت كشته يا غير او: طعيمة بن عدى است، و عمير بن عثمان بن عمرو، و حرملة بن عمرو، و ابو قيس بن وليد بن مغيره، و ابو العباس، و اوس جمحى، و عقبة بن ابى معيط، و معاوية بن عامر، و نضر بن حارث كه گويند بعد از رجوع از بدر كشته شد آنچه مذكور شد از طرف جمهور بود.

اما شيخ مفيد رحمه اللَّه در كتاب ارشاد آورده كه أصحاب رسول اللَّه ٦ كه از عقب كاروان بيرون آمدند و كاروان از ايشان گذشته در موضع بدر واقع شدند و شوكت أهل شرك را ديدند كه آنجا نزول كرده بودند از آن أمر كاره شدند.