کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٧٦ - تنبيه

وجه پنجم آنكه صباحت اين وجه واضح است. و فسحت انوار او لايح است. و تقرير او بر اين وجه است كه: نور امامت هادى قلوب و عقولست بسلوك طريق حق همچنان كه نور شمس و قمر دليل ابصار خلائق‌اند بسلوك طرق، و چون محل اين دو نور از براى ابصار بروج اثنى عشر است، پس همچنين محل نور ثانى كه هادى بصائر است نور ائمه اثنا عشر است.

تنبيه‌

وارد شده در حديث نبوى كه زمين و آنچه بروست محمولست بر حوت، و در اين اشاره لطيفه و حكمت شريفه مندرج است و اين آنست كه آخر محل اين نور حوت است كه آخر بروج است، و او حامل اثقال وجود است از انسان و حيوان و غير آن، پس آخر محال نور ثانى عشر كه نور امامت است او حامل اثقال مصالح اديان است كه مهدى صاحب الزمان است صلوات اللَّه عليه.

وجه ششم آنكه اين وجه از جميع وجوه اولى است از روى مساق و أحلى است از روى مذاق.

و أجلى است از روى اشراق، و أعلى است بر صاحب فطنت از روى طباق.

و تقرير آن بر اين نهج است كه پيغمبر ٦ فرمود كه: أئمه از قريش‌اند و در ايشان حصر فرموده، پس غير ايشان وجود نگيرد و فرموده است كه: مقدم داريد قريش را و بر ايشان تقدم مجوئيد، و نسابه آورده‌اند كه هر كه ولد نضر بن كنانه است او قرشى است، و ميانه نضر و پيغمبر ٦ دوازده أب است هر گاه ما آن حضرت را مركز دائره شرف سازيم آنچه متصاعد گردد در درجه آباء به نضر متصل مى‌گردد، و آنچه منحدر بود در درجه أبناء بمهدى منتهى مى‌شود،