کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٦٣ - و از بقاياى حرب صفين حرب نهروان است

و جاى معذرت ندارد كسى كه تخلف كرده از آن حضرت، و تجويز تخلف نميكند مگر او ابلهى باشد كه بواسطه كم خردى تعقل نتوان كرد ميان حق و باطل، و تميز نتواند نمود ميان هدايت و ضلالت، چه دخول امير المؤمنين (ع) در هر أمرى از امور كه باشد دليل ظاهر است و برهان باهر بر حقيت و ثبات و صحت آن امر، و واجب است عمل بآن از جهت آنكه حق با اوست و او با حق است چنان كه مكررا معلوم شده‌ يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ و آورده‌اند كه اين ابيات نوشته بود بر باب مشهد صفين كه:

يعنى رضا دارم كه برسم در قيامت به شروع‌كنندگان دماء نفسها كه أجسام الواث ايشان بحسام بتو محاربه كردند، اى أبا الحسن اگر دوستى تو درآرنده منست بجحيم پس بدرستى كه كه فوز و فلاح نزد من در نعيم آن جحيم است، و چگونه ترسد از آتش دوزخ كسى كه بيتوته كند بآن كه يقين او درست باشد بآن كه تو مولى و خداوند اوئى و تو قسيم نعيم و جحيمى.

و از بقاياى حرب صفين حرب نهروان است‌

چون امر خوارج انتشار يافت، و قيام ايشان باقدام اقدام در مخالفت ملت اسلام اعتلا پذيرفت، و بموجب فرموده آن حضرت آن ملاعين از دين جسته مانند تير از كمان بر نشانه خورد، و بعد از آن امير