کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٨٢ - بيت

در آن امور كار فرمايد، زيرا كه عدم ملاحظه موجب تعطيل حقوق است و ايصال آن بغير مستحق آن ابن طلحه مى‌گويد از عجايب و غرايب در اين صورت آنست كه جماعتى از علما كه اسحاق بن راهويه و ابو ثور و ابن منذر و احمد بن حنبل در يكى از روايات از ايشانست كه چون اين قضيه بديشان رسيده و آنچه امير المؤمنين (ع) با شريح بظهور آورده از آن استدلال نموده‌اند بر جواز شهادت ولد از براى والد، و اين را مذهبى ساخته‌اند از براى خود و شهادت برادر را براى برادر جارى مجرى ولد از براى والد گرديده‌اند و استناد ايشان باين واقعه است و استدلال‌شان بفعل آن حضرت ٧، و غافل شده‌اند از سر و حقيقت اين قضيه.

مؤلف كتاب رحمه اللَّه مى‌فرمايد كه قسمت در اين مسائل و فرايض كه ابن طلحه و غير او از علماء جمهور ايراد نموده‌اند اين مذهب امير المؤمنين (ع) نيست ليكن از جهت شرف و مكانت و رتبت آن حضرت در علم دين دوست مى‌دارند هر طايفه كه نسبت دهند بآن حضرت دقايق فتاوى را و محاسن آنچه در مذهب خود يافته‌اند كه مرجع آن آن حضرت باشد، و مستند بوى سازند از براى ترويج مسائل و ايتمان مذاهب خودشان، و اصحاب ما نيز روايت كرده‌اند كه آن حضرت گاهى فتوى مى‌داد بر طبق مذهب ايشان زيرا كه آن حضرت در ايام خلافت در بسيارى از آنچه اراده دينيه او بود ممنوع بود تا غايتى كه اراده ميفرمود عزل شريح را و مى‌گفت: چه دور است ذهن تو از قضا و سن تو از اين امر مهجور است و سراى تو از ارتشا معمور، و بواسطه كثرت مخالف متمكن نميبود از عزل او و استبدال غير او بجاى او