کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٥٤ - و از وقايع عظمى و حوادث كبرى آن ليلة الهرير بود

بضلالت بدل كردم از جهت عيش و شرف دنيا كه در دنيا بسختى معيشت كردن مطبوع طبع نميباشد.

بعد از آن بار بست بجانب معاويه پسرش عبد اللَّه و وردان او را منع كردند ممتنع نشد، چون بدروازه شام و عراق رسيدند وردان گفت كه: طريق عراق طريق آخرتست و طريق شام طريق دنيا پس هر كدام كه ميخواهى اختيار كن گفت: طريق شام اختيار كردم.

مؤلف كتاب رحمه اللَّه ميفرمايد كه، سخنان عبد اللَّه و وردان بازنداشت عمرو را از طريق شيطان و كشيد او را بعذاب نيران، و آخرت را بدنيا فروخت، و حسرت و ندامت براى خود اندوخت.

و از جمله آثار مذمومه و افعال ميشومه او آن بود كه أمر برفع مصاحف نمود تا خوارج بر امير المؤمنين (ع) خروج كردند، و از طريق مستقيم گرديدند و لازم ساختند بر آن حضرت رضا بتحكيم و آن نبود مگر بامر شيطان رجيم، و بعمل آوردند آراى مدخوله، و سلوك نمودند در ضلالت باطله.

و مذكور مى‌گردد چيزى از أحوال خوارج و استيصال ايشان و آنچه جارى گشته بر ايشان بسبب‌