کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٣٠٤ - و ديگر غزوه تبوك است

و ديگر غزوه تبوك است‌

حق سبحانه و تعالى امر فرمود كه آن حضرت خود بيرون رود و همه اصحاب را همراه ببرد، و اعلام فرموده بود كه در اين غزا بجنگ احتياج نخواهد شد غرض امتحان اصحاب بود تا موافق از منافق و مؤالف از مخالف ممتاز شود، و گرما در آن وقت در غايت اشتداد بود و وقت ادراك ثمار آنجا نيز بود.

اكثر تخلف كردند جهت رغبت ثمار و حرص بر معيشت و خوف گرما و بعد مسافت، بعضى موافقت نموده تهيه اسباب راه نمودند و بعضى تخلف كرده طريق تقاعد را پيمودند.

و رسول اللَّه ٦ امير المؤمنين (ع) را در مدينه خليفه ساخت از جهت حفظ اهل مدينه از اهل و ولد و از زوج و غير ذلك از بقاياى مردم، و فرمود كه: يا على مدينه صلاحيت ندارد مگر بمن يا بتو يا مرا مى‌بايد بود در آنجا يا ترا، چه خوف آن هست كه در غيبت ما مفسدان عرب و فتنه‌جويان بى‌ادب در او طمع كنند، پس يكى را از من و تو اينجا مى‌بايد بود اين چنين مقرر شد و آن حضرت بيرون فرمود و امير المؤمنين (ع) در مدينه بود.

تا منافقان و مخالفان عرق حسد بحركت آمده دانستند كه آن حضرت آنچه امكان حفظ و ملاحظه است در آنجا بجاى خواهد آورد كه موجب رفاهيت و جمعيت مردم باشد، و بحضور وجود مباركش دشمن نيز طمع نتواند كرد آوازه انداختند كه خليفه ساختن پيغمبر امير المؤمنين را بواسطه اكرام و اجلال او نبود بلكه بسبب بى‌التفاتى و اخلال او بود كه ميخواهد كه از او دور باشد و با وى نباشد، همچنانچه «ج ١٩»