کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٩ - ذكر نسب آن حضرت

مصنف مى‌فرمايد: كه اختلاف اين جماعت در وقت ولادت آن حضرت امر سهلى است زيرا كه هنوز عارف و واقف نبودند بحال آن حضرت و مردم امى بودند و ضبط تاريخ مواليد پسران خود نمينمودند، اما اختلاف ايشان در وفات آن حضرت امرى عجيب است، و اين عجيبتر است از اختلافى كه در اذان و اقامت كرده‌اند زيرا كه هر قومى بمدعاى خود در او روايت دارند اما روز رحلت او بعد از شهرت نبوت بايستى كه معين و معلوم ميبود.

ذكر نسب آن حضرت ٦

محمد بن عبد اللَّه بن عبد المطلب و اسم او شيبة الحمد بن هاشم و نام او عمرو بن عبد مناف و اسم او مغيرة بن قصى. و نام او زيد بن كلاب بن مرة بن كعب بن لوى بن غالب ابن فهر بن مالك بن نضر. و اسم او قريش بن كناية بن حزيمة بن مدركة بن الياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان است. و روايت كنند كه آن حضرت فرمود كه نسب من هر گاه بعدنان برسد نگاه داريد يعنى از آن مگذرانيد.

مصنف مى‌فرمايد كه من هم بر حسب فرموده از اين اسم بالا نرفتم و ليكن اتصال نسب آن حضرت بآدم : در كتب تواريخ بسيار است و اللَّه اعلم.

و چون مصنف حواله فرمود بكتب تواريخ در بعضى از آن كتب مذكور است كه تا اينجا متفق عليه است و از اينجا خلاف است در بعضى روايات آنست كه عدنان پسر ادن بن اود بن يسع بن سلامان بن نبت بن حمل بن قيد بن اسماعيل بن ابراهيم الخليل ٨ ابن تارخ بن ناحور بن اساروع بن ارغو بن فالغ بن عاد بن شالح بن هود بن ارفحشد بن سام بن نوح ٧ ابن مالك بن متوشلخ بن اخنوخ بن البارد بن مهلائيل بن قينان بن انوش بن شيث بن آدم صفى است صلوات اللَّه عليهم.