کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٢٩ - در بيان آنچه نازل شده از قرآن در شأن آن حضرت

و ديگر يا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللَّهُ وَ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ‌ يعنى اى پيغمبر كافى و پسنديده است ترا خداى تعالى و آنكه متابعت كرده ترا از مؤمنان، آن كس على بن ابى طالب است كه سر مؤمنانست.

و آيت‌ أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِ‌ نيز سمت ذكر يافت از پيش.

و ديگر يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ‌ يعنى اى مؤمنان بترسيد از خداى تعالى و باشيد با صادقان، ابن عباس گفته: يعنى باشيد با على و اصحابش.

و ديگر آيت‌ إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ يعنى جز اين نيست كه تو بيم‌كننده و از براى هر گروهى راه نماينده، ابن عباس گويد كه: چون اين آيت نازل شد، رسول اللَّه ٦ دست خود را بر سينه مبارك نهاد و فرمود كه: من منذرم، و اشارت كرد بدست خود بر دوش امير المؤمنين (ع) و گفت: توئى هادى أى على راه يافتگان بتو راه يافته‌اند.

و ديگر آيت و كَفى‌ بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ‌ يعنى پسنده است گواهى ميان من و شما بآن كه من پيغمبرم بشما و ديگر كسى كه نزد اوست علم كتاب كه لوح محفوظ است يا قرآن، محمد بن حنفيه گفت كه آن كس على بن ابى طالب است ٦.