کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٢٧٥ - فصل

فصل‌

چون جمعيت اهل شرك بتفرقه مبدل شد و أبو سفيان با اتباعش بجانب مكه فرار نمودند و غطفان هر يك بجاى خود قرار يافتند بواسطه آنكه يهود نقض عهد كرده بودند با مشركان مكه اتفاق كرده رسول اللَّه ٦ بعد از اين واقعه رايت نصرت آيت بدست امير المؤمنين ٧ داده بحصون بنى قريظه توجه فرمود.

و رسول اللَّه ٦ فرمود كه اگر امير المؤمنين (ع) بمبارزت عمرو بن عبد ودّ بيرون نيامده او را بقتل نمى‌رسانيد اسلام بكفر مبدل مى‌شد و ابن مسعود خوانده كه. «وَ كَفَى اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ الْقِتالَ‌ بعلى‌ وَ كانَ اللَّهُ قَوِيًّا عَزِيزاً» روايت كنند كه چون آن حضرت قصد حصار بنى قريظه فرمود سى مرد را از خزرج با امير المؤمنين (ع) همراه كرد و فرمود كه: شما پيشتر برويد و نظر كنيد اگر ايشان قلعها را ميگذارند و راه خود گرفته مى‌روند فبها و الا مرا خبر كنيد، آن حضرت چون بآنجا رسيد و ايشان را از اين اعلام نمود غير از هذيان و ما لا يعنى چيزى ديگر از ايشان نشنيد، بازگشته آن حضرت را بآن اخبار فرمود، فرمود كه: اى على بگذار ايشان را كه زود باشد كه حق سبحانه و تعالى ترا بر ايشان مستولى گرداند چنانچه بر عمرو مستولى ساخت و خداى تعالى هرگز ترا فرو نخواهد گذاشت صبر كن تا مردم جمع شوند و بشارت ده ايشان را كه حق سبحانه و تعالى مرا نصرت فرموده برعب كه يكماه راه ميان ما و دشمن باشد كه خوف و ترس ما بر دل ايشان پيدا شود.

امير المؤمنين (ع) فرمود كه: من توقف كردم تا مردم جمع شدند و روان گشتيم تا نزديك شديم بقلعهاى ايشان يك شخصى بر ما ظاهر شد و گفت: قاتل عمرو آمد، و ديگرى پيدا شد همچنين گفت،