کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١١٩ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

سه كس‌اند: حبيب نجار كه مؤمن آل ياسين است كه در آن وقت گفت:

يا قوم اتبعوا المرسلين،

و حزبيل مؤمن آل فرعون كه گفت؛ أَ تَقْتُلُونَ رَجُلًا أَنْ يَقُولَ رَبِّيَ اللَّهُ‌، و على بن ابى طالب و او أفضل ايشان است و در بصائر الدرجات روايت كند از ابى جعفر محمد بن على الباقر ٨ كه او از آباى عظام خود : روايت كرده كه پيغمبر ٦ فرمود كه: امت مرا در روز أخذ ميثاق بر من عرض كردند پس أول آن كس كه بمن ايمان آورد و تصديق من كرد بعد از بعثت على بن ابى طالب بود ٧ و او صديق اكبر است.

و از رضويات على بن موسى الرضا ٨ روايت كند از آباء كرام خود : كه پيغمبر ٦ فرمود: در روز قيامت غير از ما چهار كس كسى ديگر سوار نخواهد بود، يك مردى از انصار برخاست و گفت: يا رسول اللَّه پدر و مادر من فداى تو باد از سواران يكى توئى و يكى ديگر كه خواهد بود؟ گفت: من بر براق سوار خواهم بود، و برادر من صالح بر ناقه اللَّه كه آن را پى كردند، و عم من حمزه بر ناقه عضبا، و برادر من على مرتضى بر ناقه از ناقه‌هاى بهشت بدست او باشد لواى حمد نزد عرش مجيد و گويد كه‌

لا اله الا اللَّه محمد رسول اللَّه‌

؛ پس گويند آدميان كه نيست اين مگر ملك مقرب يا نبى مرسل يا حامل عرش رب العالمين، پس ملكى جواب دهد ايشان را از بطنان عرش كه اى معاشر مردمان اين ملك مقرب و نبى مرسل و حامل عرش نيست اين صديق اكبر على بن ابى طالب است ٧.