کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٨٢ - در ذكر تزويج امير المؤمنين بسيدة نساء العالمين صلوات الله عليهما

و صاحب و داماد تو باشد و بوى تزويج فرمود دختر تو فاطمه را.

من گفتم كه: اى حبيب من جبرئيل اين كدام مرد است؟

گفت: برادر تو در دنيا و آخرت و ابن عم تو در نسب على بن ابى طالب.

و خداى تعالى امر فرمود به بهشت كه خود را بيارايد، و درخت طوبى را فرمان داد كه حلل و حلى و زيورى كه باشد بردارد و خطاب كرد بحور العين كه خود را تزيين دهد، و امر فرمود ملائكه را كه جمع شوند در آسمان چهارم نزد بيت المعمور و آنجا جايى است كه در او منبرى هست از نور كه آدم بر او خطبه فرمود در روز عرض آسمان بر ملايك.

و ديگر وحى فرستاد بملكى از ملايك حجب كه او را راحيل ميگويند كه بر اين منبر بالا رود و حمد و ثناى لايق بر وجه محامد و توحيد و تمجيد براى حضرت خالق بتقديم رساند، و نيست در ميان ملائكه ملكى كه أبلغ باشد از روى منطق از او و افصح از روى لغت از راحيل، پس او بر منبر رفت و زبان بحمد و ثناى خالق ودود گشود، و انواع ستايش بر وجه لايق فرمود، و أهل سماوات از آن بسيار مسرور و شادان شدند.

بعد از آن جبرئيل (ع) گفت كه: حقتعالى اين عقد نكاح را بمن رجوع كرد و فرمود كه: من عقد كرده‌ام أمه خود را فاطمه بنت حبيب من محمد بعبد من على بن ابى طالب، پس تو در حضور ملائكه عقد كن، من او را بوى عقد كردم و جميع ملائكه ملاء اعلى را بر آن گواه گرفتم، و شهادت ايشان‌