کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٦ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

و خوارزمى از ابن عباس رضوان اللَّه عليه روايت كند كه امير المؤمنين (ع) در وقت مخالفت قوم در روى مردمان نظر ميكرد و ميفرمود كه: من برادر رسول اللَّه‌ام و وزير او، و بتحقيق شما ميدانيد كه من اول شما بودم بتصديق قول حقتعالى و ايمان آوردن بر رسول او، و شما بعد از من اندك اندك درآمديد با سلام و حال آنكه من ابن عم اين رسولم و برادر و شريك و سهيم او در نسب و پدر فرزندان و زوج فرزند دلبند اويم كه سيده ولد او و سيده نساء عالميانست، و نيز ميدانيد بيقين كه در هيچ غزوه با رسول اللَّه بيرون نرفتم كه فرار كرده بازگشته باشم و دوستترين شما بودم بسوى او و وثوق و اعتمادى كه بر من داشت با شما نداشت، و أشد و أشجع شما بودم در شمشير زدن در روى دشمن، و ايشان را بر زمين مذلت و هلاك انداختن، و شما خود ديديد كه مرا با سوره براءة فرستاد بجانب مكه و در روز غدير خم ايستاده بوديد كه دست مرا گرفته بالا برد و بخلافت نصب فرمود، و نيز مشاهده كرديد كه چون مواخات و عقد برادرى گرفت ميان أهل اسلام مرا از براى نفس خود اختيار كرد در مواخات و غير مرا اختيار نكرد و گفت مرا كه: تو برادر منى و من برادر تو در دنيا و آخرت، و همه را از مسجد بيرون كرد و مرا گذاشت و فرمود كه: تو از من بمنزله هارونى از موسى الا آنست كه بعد از من پيغمبر نخواهد بود.

و هم خوارزمى از ابن عباس روايت ميكند كه او گفت امير المؤمنين (ع) را چهار خصلت بود كه در ديگر نبود از مردم: او اول هر عربى و عجمى بود كه با پيغمبر ٦ نماز گذارد، و او آن كسى بود كه لواى او با او بود در هر معركه قتال كه هرگز تخلف ننمود، و ديگر آنكه صبر فرمود با آن حضرت و ثبوت قدم ورزيد در روز مهراس كه روز چنين است، و ديگر غسل داد پيغمبر را و در