وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا و آشاميده شوند در بهشت شرابى كه باشد آميزش آن زنجبيل يعنى بياميزند آن شراب را بزنجبيل بهشت، چه زنجبيل بهشت طرب آرنده و لذت بخشنده است.

عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا چشمه‌ايست در آن نام نهاده شده بسلسبيل، و آن منقاد بود و روان هر جا كه خواهند بهشتيان، و گويند آسان بحلق فرو رود و بگوارد.

وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً و طواف كنند بر أبرار پسران گوشواره‌دار، يا جاويد مانده در حالت طفوليت، چون بينى ايشان را أى بيننده پندارى از صفاى لون و درخشندگى چهره ايشان مرواريد افشانده شده أز صدف، يعنى تر و تازه كه هنوز دست كس بدان نرسيده، و بآن رونق و درخشندگى خود مانده.

وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً و چون بنگرى و نظر كنى آنجا، يعنى در بهشت ببينى نعمتهاى كه در وصف نگنجد، و ملكى بزرگ كه زوال بدو راه نيابد.

عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً زبر بهشتيان، يعنى لباس زبر ايشان جامهاى ديباى نازك سبز و ديباهاى محكم سفيد و پيرايه بسته شوند بسوارها از نقره، و بياشامانند ايشان را پروردگار ايشان شرابى پاك از ادناس و أرجاس، يا پاك كنند از غل و غش كه هر كه بخورد از غل و غش پاك شود، يعنى حق سبحانه و تعالى امر فرمايد به بهشتيان كه از آن بياشامانند، و معلوم است كه آن را از دست ساقى آن توان آشاميد و ساقى آن غير مرتضى على نيست كه دوستان خود را چشاند و دشمنان خود را از آن راند.

إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً بدرستى كه اين كرامتها هست مر شما را پاداش كردار شما، و هست شتافتن شما در كار خير پسنديده و لايق مكافات.

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْقُرْآنَ تَنْزِيلًا بدرستى كه ما فرو فرستاديم بر تو قرآن را فرو فرستادنى بتدريج بر مقتضاى حكمت و موافق وقت كه بخلايق برسانى، و فضيلت اهل بيت خود را بر ايشان ظاهر سازى.

فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَ لا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ كَفُوراً پس صبر كن مر حكم پروردگار خود را در آنچه فرموده از تبليغ رسالت و فرمان مبر از ايشان گناهكارى را كه ترا باثم خواند، يا ناسپاسى را كه ترا بكيش خود دعوت كند كه خواهد ترا از أهل بيت خود بگرداند بسخنان واهى خودشان كه در حق ايشان گويند بواسطه حسد.

وَ اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا و ياد كن پروردگار خود را بامداد و شبانگاه يعنى پيوسته بذكر او باش، و در بعضى از شب سجود كن او را و نمازگزار براى خداى تعالى شب دراز را، يعنى بتهجد اشتغال نماى و بسجدات شكر قيام فرماى كه ترا و اهل بيت ترا بهتر أهل عالم ساخته، و أهل بيت ترا باين كرامتها نواخته.

إِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ يَذَرُونَ وَراءَهُمْ يَوْماً ثَقِيلًا بدرستى كه اين گروه مخالفان‌