کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٠٥ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

و از سلمان فارسى رضى اللَّه عنه روايتست كه من از پيغمبر ٦ شنيدم كه ميفرمود كه: اول كسى كه بر كنار حوض بر من وارد شود در روز قيامت على بن ابى طالب خواهد بود زيرا كه اول كسى كه تصديق من كرد او بود.

و از ابن عباس مرويست كه پيغمبر ٦ فرمود كه: هفت سال ملائكه عالم بالا صلوات فرستادند بر من و بر على ٧، پرسيدند كه در كدام وقت بود؟ فرمود كه: در آن وقت كه نبود با من غير او از مردان.

و در مناقب خوارزمى وارد است كه هفت سال ملائكه بر من و على صلوات فرستادند زيرا كه مرتفع نشد شهادت ان لا اله الا اللَّه بجانب آسمان مگر از من و على، و در خصايص طبرى آمده كه مگر از او و از من.

و در كتاب يواقيت مذكور است كه أبو عمر زاهد روايت كرده از ليلى غفاريه كه او گفت كه من زنى بودم كه با پيغمبر ٦ بيرون ميرفتم در غزوات كه اگر كسيرا جراحتى باشد من آن را مداوا كنم، چون وقت جنگ جمل شد من با امير المؤمنين (ع) رفتم، چون از جنگ فارغ شد شبانگاهى رفتم نزد زينب بنت جحش كه حرم رسول ٦ بود و گفتم حديث كن از براى ما كه هيچ چيز از پيغمبر شنيده در باب اين مرد كه امير المؤمنين (ع) است گفت: بلى يك روزى رفتم نزد رسول اللَّه ٦ و او و عايشه بر فراش بودند و بر ايشان قطيفه بود كه بر خود پيچيده بودند و امير المؤمنين آنجا بر سر پاى مبارك نشسته آنگاه رسول اللَّه فرمود كه: اين اول آن مردمانست كه بمن ايمان آورد، و أول مردمانست كه در روز قيامت بمن ملاقات كند، و آخر مردمانست مرا از روى عهد در وقت موت.