کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٧٩ - بيت

و اما علم زهد و ورع كه در ميان بعضى از صحابه بود مثل ابو دردا و ابو ذر و سلمان فارسى رضوان اللَّه عليهم همه تلامذه امير المؤمنين ٧ بودند كه بر رسول اللَّه ٦ اهتدا يافتند و بامير المؤمنين ٧ اقتدا كردند، و در باب زهد آن حضرت ايراد فصلى خواهد شد ان شاء اللَّه تعالى.

و اما علم مكارم اخلاق و حسن اشفاق آن حضرت بغايت قصوى رسيده و بمرتبه اعلى كشيده كه بهر طايفه بطريق اخلاق سلوك مى‌فرمود با اهل دين و صلحاى مؤمنين بخلق و تواضع بود، و با أعداى دين و اهل شرك غليظ و شديد خود را بايشان مينمود از جهت تأديب و رغبت تهذيب ايشان تا شايد ايشان را از آن صفات ذميمه پاك سازد تا موصوف گشت باين صفات اخلاق چنانچه حق جل و علا در باب او مى‌فرمايد كه‌ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ‌ يعنى پس زود باشد كه خداى تعالى بياورد قومى را كه او دوست مى‌دارد ايشان را و ايشان دوست مى‌دارند او را كه متواضع و متذلل باشند بر مؤمنان سخت دل و غليظ باشند بر كافران جهاد كنند در راه خداى و نترسند از ملامت هيچ ملامت‌كننده.

و اما شجاعت و نجدت و قوت آن حضرت و اتصاف او باين اشهر است از نهار و أظهر است از شمس نزد اولى الابصار، و مقرند باين مؤالف و مخالف، و معترف‌اند باين عدو و صديق، و گواهى مى‌دهند باين صديق و زنديق و ولى و حسود و سيد و مسود.