کشف الغمة ت و شرح زوارهای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٦٧ - ذكر در بيان غزارت و كثرت علم آن حضرت
كفار سمت نزول يافته از مدلول خود گردانيدهاند و بر مؤمنان حمل كرده.
مثل قوله تعالى أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يُدْعَوْنَ إِلى كِتابِ اللَّهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلَّى فَرِيقٌ مِنْهُمْ وَ هُمْ مُعْرِضُونَ مضمون آيت آنكه يعنى آيا نمىنگرى بسوى آنان كه داده شدهاند نصيبى و بهره را از كتاب توراة يعنى اندك چيزى داشتهاند از آن خوانده مىشوند بسوى توراة تا توراة حكم كند ميان ايشان پس روى مىگردانند گروهى از ايشان كه رؤساء يهوداند، و ايشان اعراضكنندگاناند از حق با وجود آنكه جميع ائمه تفسير و علماء اسلام اتفاق دارند كه اين آيت در شأن يهود وارد شده و مختص بايشان است.
و در سبب نزول آن چند وجه ذكر كردهاند يكى آنكه حضرت رسول ٦ يك روزى جمعى را از يهود دعوت كرد باسلام ايشان گفتند كه اى محمد ما در حضور علماى دين خود با تو مناظره ميكنيم حضرت فرمود كه: آن صحيفه از توراة كه مشتمل بر نعت و صفت من است بياريد و در اين محكمه آن را حكم سازيد، ايشان از اين قول ابا نمودند و آيات توراة حاضر نكردند. و قول ديگر آنكه چون آن حضرت ايشان را باسلام دعوت ميفرمود بعضى از ايشان گفتند كه تو بر كدام دينى؟ فرمود كه: بر دين ابراهيم (ع) ايشان گفتند كه ابراهيم يهودى بود، آن حضرت فرمود كه توراة را بياريد تا حكم باشد ميان ما و شما، ايشان ابا كردند و نياوردند. و قول ديگر آنكه چون يهود منكر حكم رجم زانى شدند كه در توراة نيست چون آن حضرت توراة طلبكرد ابا كردند و حاضر نساختند پس اين آيت سمت نزول يافت و واحدى نيز در كتاب اسباب النزول همين را آورده.
و علماء اسلام همه بر اين متفقاند كه در شأن يهود نازل شده خوارج آن را از مدلول خود گردانيدهاند و در امور خود عمده ساخته و در مرجع اتباع ضلالت خود صرفكرده و احتجاج جستهاند