کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ٤٩٠ - در ذكر تزويج امير المؤمنين بسيدة نساء العالمين صلوات الله عليهما

ميبايد كه متعهد أحوال ايشان شود و قيام بحوايج ايشان نمايد، من اينجا ايستاده‌ام تا ايشان را حاجتى باشد من روا كنم فرمود كه: اى اسما حق تعالى حاجت ترا روا كند در دنيا و آخرت.

امير المؤمنين (ع) مى‌فرمايد كه: آن شب سردى بود من و فاطمه در زير عبا بوديم، چون كلام پيغمبر شنوديم خواستيم كه برخيزيم آن حضرت فرمود حقى كه مرا بر شما است از جاى خود برنخيزيد تا من به اندرون درآيم، ما رجوع بحال خود كرديم، چون آن حضرت به اندرون فرمود بر سر بالين ما نشست و هر دو پاى مبارك را در ميان ما دراز كرد، من پاى راست او را بسينه خود باز نهادم، و فاطمه پاى چپ را بسينه خود منضم ساخت، و از سرما آن حضرت پايهاى خود را در زير پوشش بر سينه‌هاى ما گذاشت.

بعد از آن فرمود كه: اى على كوزه آبى بيار، من رفتم و آوردم سه نوبت بر آنجا دميد، و بعضى از آيات قرآنى بر آنجا خواند، آنگاه فرمود كه: أى على بياشام و زمانى بگذار، من چنين كردم بعد از آن بقيه را بر سر و سينه من پاشيد و فرمود كه: خداى تعالى از تو زشتيها را برده و پاك و پاكيزه گردانيده ترا.

ديگر آب تازه طلب فرمود من رفته آب آوردم و با فاطمه نيز اين عمل فرمود و بقيه را بر او پاشيده دعا فرمود و فرمود كه: أى على تو بيرون رو و با فاطمه خلوت كرده گفت: