کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١١٥ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

آن حضرت نماز كرد.

و در خصايص نطنزى از امير المؤمنين (ع) روايت ميكند كه پيغمبر ٦ فرمود كه روز دو شنبه بر من نبوت نازل شد و روز سه‌شنبه على با من نماز گزارد.

و نيز در خصايص است كه‌ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ‌ در شأن پيغمبر و امير المؤمنين است و بس، زيرا كه اول كسى كه نماز گزارد و ركوع كرد ايشان بودند.

و در خصايص از ابو ذر و سلمان رضوان اللَّه عليهما روايت ميكند كه يك روزى رسول اللَّه دست امير المؤمنين را گرفت و فرمود كه: اين اول آن كس است كه بمن ايمان آورد، و فاروق اين امت است، و اين مقتداى مؤمنان است؛ و اول كسى كه در قيامت با من مصافحه كند او خواهد بود؛ و اين صديق اكبر است.

و نيز در خصايص ميگويد كه عباس بن عبد المطلب گفت كه: من از ابن خطاب شنيدم ميگفت كه دست بداريد از ذكر امير المؤمنين كه من از پيغمبر شنيدم كه ميفرمود كه: در على سه خصلت هست دوست ميدارم كه مرا يكى از آنها باشد و نزد من يكى از آنها دوستتر است از هر چه آفتاب بر او طالع مى‌شود؛ من و ابو بكر و ابو عبيده جراح و نفرى از صحابه آنجا بوديم كه پيغمبر ٦ آمد و دست مبارك بر دوش على بن ابى طالب (ع) داشت و ميفرمود: كه اى على تو اول مسلمانانى از روى اسلام و اول مؤمنانى از روى ايمان؛ و تو از من بمنزله هارونى از موسى، اى على دروغ ميگويد هر كه‌