کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٣٩ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

آل محمد بميرد من كه محمدم كفيل اويم كه او را ببهشت برم با أنبياء :، و بدان كه هر كه بغض آل محمد داشته باشد چون بقيامت درآيد در ميان دو چشم او نوشته باشد كه: نوميد است از رحمت الهى.

و هم در مناقب روايت ميكند از ابن بريده كه او از پدر خود روايت ميكند كه يك روزى پيغمبر ٦ گفت ما را كه: حق سبحانه و تعالى مرا أمر فرموده كه چهار كس را از ياران خود دوست دارم كه حق تعالى نيز ايشان را دوست ميدارد بآن كه مرا اخبار كرده كه ايشان را دوست ميدار، ما گفتيم كه:

چه كسانند ايشان يا رسول اللَّه؟ فرمود كه: على از ايشانست، بعد از آن در روز دوم همين را فرمود كه در روز اول فرموده بود ما ديگر همان پرسيديم و همان جواب شنيديم، تا روز سيم كه ديگر آن حضرت اعاده اين مقاله كردند ديگر ما پرسيديم كه ايشان كيستند؟ فرمود كه: على از ايشان است، و أبو ذر غفارى، و مقداد بن اسود كندى، و سلمان فارسى رضوان اللَّه عليهم.

و نيز در مناقب آورده كه امام جعفر بن محمد (ع) روايت ميكند از آباى بزرگوار خود كه امام حسين (ع) فرمود كه: من شنيدم از جد خود رسول اللَّه ٦ كه ميفرمود كه: هر كه دوست ميدارد كه بزيد بحيات من و بميرد بممات من و داخل شود ببهشتى كه حق تعالى بمن وعده فرموده پس بايد كه دوست دارد على بن ابى طالب و ذريت طاهره او را كه ائمه هدى و مصابيح دجى‌اند بعد از من كه ايشان بيرون نميبرند شما را از باب هدايت بجانب باب ضلالت.