کشف الغمة ت و شرح زواره‌ای - اربلی، علی بن عیسی - الصفحة ١٤١ - ذكر در سبقت آن حضرت بتصديق نبوت و سن مباركش در آن وقت

در كشاف آورده كه آيت كريمه‌ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى‌، نازل شد گفتند: يا رسول اللَّه أقرباى تو كيستند كه حق سبحانه و تعالى مودة ايشان را بر مردم واجب گردانيده؟ فرمود كه: على و فاطمه و دو پسر ايشان امام حسن و امام حسين است.

و مؤيد اين قولست آنچه مروى است از امير المؤمنين (ع) كه من شكايت بردم پيش رسول اللَّه ٦ كه مردم بر من حسد ميبرند، فرمود كه: راضى نيستى كه چهارم چهار كس باشى كه اول ببهشت روند كه آن منم و تو و حسن و حسين، و ازواج ما در جانب يمين و شمال ما باشند، و ذريت ما در عقب ازواج ما.

و مرويست از پيغمبر ٦ فرمود كه حرام است بهشت بر كسى كه ظلم كند بر اهل بيت من و آزار رساند مرا در آزار فرزندان، و هر كس كه يك نوع نيكى كند بيكى از فرزندان عبد المطلب و او آن نيكى را عوض نكرده باشد من آن نيكى را عوض دهم فردا كه ملاقات كند با من در روز قيامت.

روايت كند كه انصار در مقام مفاخرت ميگفتند كه ما چنين و چنان كرديم عباس و عبد اللَّه پسرش گفتند كه؛ ما بر شما تفضيل داريم، اين خبر را به پيغمبر ٦ رسانيده آمدند بمجلس آن حضرت فرمود كه: اى معشر انصار آيا شما ذليل و خوار نبوديد كه حقتعالى ببركت من شما را عزيز و محترم گردانيد؟ گفتند: بلى يا رسول اللَّه، ديگر فرمود كه: آيا شما گمراه نبوديد كه حقتعالى بيمن قدم من شما را هدايت ارزانى فرمود؟ گفتند: بلى يا رسول اللَّه، فرمود كه: چرا جواب من نميگوئيد، گفتند كه‌